We mogen weer!!! Na een lange zomerstop, waarin sommigen van ons op de zaterdagen onderling gingen padellen (eerst op 1 baan, daarna 2 en soms zelfs met zoveel spelers dat 3 banen nodig waren), was het nog even spannend of we de grasvelden wel op mochten. Het was namelijk lange tijd heel erg warm en droog geweest en het gras was in die tijd verworden tot een geel hoopje prut. Maar de stortbuien van de laatste twee weken en het opheffen van het sproeiverbod hadden wonderen gedaan. Veldje 4 (tegenwoordig veldje 5) lag er weer prachtig bij en op maandag 31 augustus kwam het verlossende woord: er mocht weer op de grasvelden gevoetbald worden! Een aantal spelers stond nog op een kruisje. Gro had zijn sleutelbeen gebroken en moest dus noodgedwongen nog even afzeggen. Hansje ging klussen bij zijn dochter en ook de komende zaterdagen is hij daar nog mee bezig. Je zou bijna zeggen dat hij niet meer met ons wil drinken. Bolle Jos was ook nog niet fit zei hij maar wij denken dat hij bezig is met de nasleep van Overasselt en Fredje zijn driedubbele voetbreuk is ook na een hele zomer rusten en bier drinken nog niet voldoende genezen. Robbie daarentegen werd door Eelco vergeten in de opstelling. Eelco dacht dat Rob op een kruisje stond maar dat was een vinkje. Het kan ook met de staat van Eelco te maken hebben gehad. Onze preses maakte de opstelling namelijk op donderdagochtend vroeg (na een nachtje ouzo drinken) al bekend tijdens zijn ontbijt op Kos. En dat was te merken. Zo kregen beide teams de naam Rood, schreef hij op donderdag dat dit de opstelling voor morgen was en werd ook Driessen vergeten die een dag eerder aangegeven had mee te willen doen. Bij zijn tweede poging lukte het Eelco wel min of meer om alles kloppend te krijgen. Dat zag er dan zo uit.

Rood: Eelco, Andre, Patrick, Lam, Wim S., Arno

Wit: Wim D., Driesje, Ron M., Cuup, Perry, Reinier, Wim B.

Alleen Rob stond nog steeds niet in de opstelling. Op vrijdag werd Robbie bij Wit ingedeeld. Die dag stuurde Eddie ook een mooi bericht. Hij had een brace gekregen die de artrose moest verlichten en wilde hiermee proberen een paar minuten mee te voetballen. Fantastisch natuurlijk! Eddie mocht het bij Rood gaan proberen.Op zaterdagochtend bleek Andre doodziek te zijn en moest hij noodgedwongen afzeggen. Luuk was zijn vervanger en Rob werd van Wit naar Rood overgeheveld. De uiteindelijke indeling zag er nu dus zo uit.

Na het omkleden bleek het echt waar: captain Eddie stond op het veld, in zijn voetbalkleren. En hij zou het, het hele volle uur volhouden. Op bijgaand filmpje is te zien dat Eddie het voetballen nog niet verleerd is.

Het eerste kwartier werd er nogal wat afgetast en was het nog geen enorm spektakel. Iedereen was nog fit en met 15 man op een niet al te groot veldje waren de kansen schaars. De eerste echte kans zat er gelijk in Cuup schoot van een meter of 10 keihard in de kruising.

En 2 minuutjes later schoot Cuup weer op doel, via de hamstring van Arno en de teen van Eelco ging hij er in: 2-0 voor Wit.

Daarna een prachtige aanval van wit waarbij Driessen de bal breed legde op Reinier die een leeg doel gehad zou hebben als de pass niet net te hard was. Daarna was het de beurt aan Rood. Patrick zorgde voor de 1-2 en Luuk trok de stand weer gelijk. Daarna raakten Reinier en Perry de paal en was het Ronnie die kort voor rust Wit weer op voorsprong zette door een doelpunt uit de draai.

Het laatste vermeldenswaardige uit de eerste helft was de panna die Perry uitdeelde aan Rob. Hij staat op beeld.

De ruststand was 3-2 voor Wit. Na rust was het tijd voor de Renier Prenger show. Met een loepzuivere hattrick zorgde hij voor een tussenstand van 6-2. Maar het was nog meer de Wim Dijkhuizen show. Hij was na rust nauwelijks te passeren.

Rood kreeg echt wel een hoop kansen maar scoorde uiteindelijk maar 1 keer. Kort voor tijd scoorde Patrick uit de rebound nadat Wim Balyon eerst nog met zijn hoofd een doelpunt voorkomen had. Lam probeerde in de aanloop naar dit doelpunt treintje te spelen. Denk ik.

Na een klein beetje extra tijd gaf Perry aan dat het tijd was en kon Wit als eerste winnaar van het nieuwe seizoen pronken op de overwinnaars foto.

Hierna konden we op een zonovergoten terras aan het bier. Het werd een ontspannen middag waarbij het bier en de borrel weer rijkelijk vloeiden en er weer een hoop gelachen werd. Ook de SjanPjer schaal was weer aanwezig.

Alleen jammer dat Fredje er niet bij was. Hij had last van zijn voet na een concert op vrijdagavond. Maar drinken kan je ook zittend doen Freddie. Het was wel apart om Ben niet meer bij de derde helft aanwezig te hebben. Twee weken eerder overleed hij na een lange strijd tegen zijn ziekte. Met een heel groot deel van onze groep waren we bij zijn uitvaart aanwezig en dat voelde goed. Maar we zullen Ben vanaf nu wel moeten missen maar hij zit voor altijd bij ons in de kleedkamer. Alleen drinken wij nu voortaan jouw biertjes op Ben en kijken dan schuin omhoog.

Mannen, bedankt voor de lol en de gezelligheid, volgende week doen we het nog een keer dunnetjes over.