Omdat Hansie ook dit weekend nog moest klussen in het nieuwe huis van Lincy (en hij daar zelfs langer mee bezig gaat zijn als eerder aangegeven) mag ik ook bij de derde krachtmeting van dit seizoen het verslag schrijven. De derde wedstrijd pas want vorige week stonden er te weinig op een groen vinkje en werd er met een klein groepje gepadeld. Vandaag zijn er gewoon weer 14 spelers beschikbaar en misschien zelfs wel 15. Captain Eddie mag namelijk op zaterdag zelf bepalen of hij zich fit genoeg voelt en zin heeft. Nadat op vrijdag iedereen de jarige Jantje gefeliciteerd heeft wordt het rond een uurtje of 2 toch wat onrustig in de app. Want waar blijft die opstelling? Eelco geeft aan dat de Commodore 64 hard aan het werk is en nu op 63 procent zit. Dus nog even geduld hebben… Een half uurtje later is de kogel door de kerk en zijn dit de opstellingen.

Kennelijk vind iedereen dit een prima opstelling want de rest van de middag en avond blijft het stil op de app. 

De volgende dag blijkt dat we onder heerlijke weersomstandigheden kunnen ballen. Het is een graadje of 20, het zonnetje laat zich regelmatig zien en veldje 4 ligt er uitnodigend bij. Edwin heeft aangegeven er volgende week weer bij te zijn en Luuk sluit aan bij Wit. Omdat het eerste thuis speelt hebben we een kleedkamer tot onze beschikking die eigenlijk niet voldoet voor 15 uit de kluiten gewassen kerels. Maar we doen het ermee en om 12.37 wordt er afgetrapt. Acht minuten later scoort Rob uit de scrimmage de openinstreffer van Wit. De gelijkmaker volgt 5 minuten later. Een corner van Cuup wordt door Rene Everzwijn met zijn hak doorgetikt, Wim Dijkhuizen reageert als een puddingbroodje, de bal komt op de paal en Wim Balyon schiet de gelijkmaker binnen: 1-1.

Rood heeft nu de smaak te pakken. Cuup schiet van te ver weg, Rene E. danst langs de bal en Wim gaat als een zoutzak naar de grond. Maar gelukkig voor Wim raakt hij de bal niet want het schot was van te ver weg en dus gaat er een streep doorheen. Het blijft 1-1.

Ronnie Mullens kopt (!!!) vervolgens de 2-1 binnen. Sprong hij dan zo hoog? Nee, hij werd simpelweg niet gedekt. Maar Rood maalt daar niet om, zij staan 2-1 voor. Het wordt echter weer gelijk. Na een corner kopt Wim Balyon op doel. Robbie Knip krijgt de bal kennelijk op zijn hand, de beelden geven hierover geen duidelijkheid.

Maar er wordt besloten tot een strafschop en De Knip protesteert niet dus dan zal het best wel een pingel geweest zijn. Via de vingers van Wim D. schiet Perry raak: 2-2.

Vlak voor rust kan Reinier de bal van dichtbij in tikken en daarmee wordt de ruststand 3-2 voor Wit. Maar vrijwel vanaf de aftrap maakt Patrick er weer 3-3 van. En Rood krijgt zelfs kansen op een voorsprong maar voorlopig laat Eelco zich niet nog een keer verschalken. Dat doet hij wel bij een niet al te harde inzet van Ronny. De bal belandt in het net en Eelco ook, met heel veel moeite weet onze preses te voorkomen dat hij vast komt te zitten in het net.

Dan volgt een van de hoogtepunten van de wedstrijd. Na een corner van Perry valt de bal recht naar beneden en Rene kan met een hakkie scoren: 4-2 voor Rood, prachtige goal!!!

De reactie van Wit volgt bijna ontmiddellijk. Uit een passje van Wim S. schuift Reinier de bal in de verste hoek, een doelpunt wat herinneringen oproept aan de goal van Diarra van vorig weekend tegen Utrecht. Het is weer spannend: 4-3.

En 2 minuutjes later doet Eelco net genoeg om Bob van scoren af te houden. Bob schelden maar wat hij niet doorhad was dat Arno achter hem heel slim en rustig stond te wachten tot de bal bij hem zou komen. En hij hem rustig binnen kon schuiven: 4-4.

En Bob was nog steeds een beetje opgefokt toen hij uit de draai de 5-4 voor Wit binnen schoot. Eelco dook heel mooi maar tevergeefs en bleef ook mooi teleurgesteld liggen.

Na doelpunten van Patrick en Bob en weer Patrick stond het inmiddels 7-6 en toen niet veel later Wim D. een schot op zijn doel losliet was Patrick er als de kippen bij om er 7-7 van te maken. Direct hoorden we Perry aangeven dat de laatste minuut ingegaan was. In feite werd nu dus om de winnende goal gespeeld. Die minuut duurde nog best lang maar uiteindelijk was het Patrick die Perry vrij voor Wim zette en koeltjes schoot Perry de 8-7 binnen.

In de aller aller allerlaatste seconde maakte Patrick er zelfs nog 9-7 van. En dus ging Rood als overwinnaar van het veld en op de winnaarsfoto.

De schaal was deze keer van Jantje, die een dag eerder verjaard was. Hij werd dit keer met Mullens op de foto gezet.

En ook Eelco en Vuurman waren jarig geweest, zij doneerden een kratje. Het bleef dus nog lang gezellig. De derde helft duurde tot ruimschoots na het laatste fluitsignaal bij Semper 1 wat van Laakkwartier verloor. En de verlenging van de derde helft was op het terras waar het nog lang gezellig druk bleef. Het was weer een top zaterdag!

Mannen weer bedankt voor de gezelligheid, het lachen, gieren en brullen.