Het allerlaatste optreden dit jaar van 7x7 op veldje 4. En geloof het of niet het was gewoon heerlijk weer om te ballen. Bijna geen wind en een klein zonnetje en dat op 20 december.

Met een afwezige Eelco, die een feestje had in het afvoerputje van Europa België, moest iemand anders de opstelling in elkaar draaien. Freddie, die altijd een ander beter vindt als er iets geregeld moet worden, nam deze verantwoordelijke taak op zich. Hij flanste onderstaande opstelling in elkaar.

Rood: Fliep, Bob, Lam, Wim B., Wim D., Wim S. en Freddie

Wit: Hansje, Patje, Knip, Cuup, Reintje, Per en Rene

Een trio Wimmies in één team is zo uniek dat dit moest worden vastgelegd voor de eeuwigheid zodat iedereen hiervan kan genieten.

Het werd tijd om te beginnen vond Per want we zijn hier uiteindelijk om te voetballen en niet om mooi te zijn op de foto. Wit mocht van Per aan de bal beginnen en zette gelijk de volle druk op Rood. Het bleek een gelijkopgaande strijd te worden met om en om doelpunten.

Wit had alles goed neergezet. Zo zou Knip de altijd ballen afwachtende Bob dekken en niet alleen op de bal maar ook tot op het bot. En dat kan je aan pitbull Knip wel overlaten. En als Knip ff niet thuis was dan nam Hansje gewoon de dekking over. 

Toch wist Bob te scoren. Op één vierkante meter draaide hij zich vrij van Knip en kwam vrij voor Hansje te staan. Een hele goede voetballer omspeelt dan de keeper en scoort, een normale voetballer speelt hem geplaatst langs de keeper en scoort en je hebt Bob, die hem keihard op het lichaam van de keeper schiet en scoort. Ik weet dat je niet graag naar je filmpjes kijkt Bob en ik begrijp nu ook waarom. En toch weet ik zeker dat je deze gaat kijken.

Hansje trok, na een onderschepte voorzet van Wit, mee ten aanval. Hij speelde de bal op de altijd vrijstaande Per die hem in één keer plaatste op Patje. Hansje zocht met een goede looplijn de vrije ruimte op. Patje zag Hansje staan maar kreeg de bal niet bij hem. Dit had echt een aanval uit het boekje kunnen worden maar het werd het net niet.

Daarentegen liet Rood wel een aanval uit het boekje zien met in de hoofdrol de 3 Wimmies. Wim S. speelde vanuit de achterhoede de bal op de diepgaande Wim D. Deze gaf de bal in één keer voor ondanks dat Hansje zijn doel uit kwam rennen. Wim B.  kwam als een razende inlopen verraste hiermee Per en schoot de bal hard en beheerst binnen.

Wit knokte met alles wat ze konden om Rood bij te benen en niet meer te laten scoren. Rene gaf het goede voorbeeld door heel zijn lichaam voor de bal te gooien om een voorzet van Wim S. te blokken. Zelfs kleine Reneetje droeg zijn steentje bij. Pijn is fijn moet Rene hebben gedacht.

Ook Hansje ging steeds beter keepen en haalde achter elkaar de ingeschoten ballen van Rood tegen. Zelfs de hele sluwe achter het standbeen ingeschoten bal van Wim D. pareerde hij geweldig om daarna de ingeschoten bal van Freddie tegen te houden. Dit moest hij in 2 keer doen waarbij hij de 2de keer zich met gevaar voor eigen leven op de bal stortte voordat Wim D. zou kunnen scoren.

We gingen de rust in met een 2-2 stand waar zowel het Rode als het Witte team vrede mee had.

De tweede helft was nog niet koud begonnen of Bob schoot de 2-3 binnen. Wit was geprikkeld en voordat Bob was uitgejuichd schoot Wit de 3-3 alweer binnen. Patje werd diep gestuurd en eindelijk stond er niemand van Rood op zijn tenen en kon hij simpel langs de uitstormende Fliep de bal in het lege goal schieten.

En weer liet Bob zijn voeten spreken en scoorde zijn 3de doelpunt. Rood stond weer met 3-4 voor maar wederom lieten de Witten Bob niet uitjuichen. Met drie keer raken scoorde Cuup, staand op de doellijn, de 4-4 binnen. Het werd dus geen Eradusje want Han was de enige die staand op de doellijn niet wist te scoren.

Hierna ging de strijd verder en Wit was echt gebrand om de overwinning naar zich toe te trekken. De volgende aanval viel/gleed Per uit waarna Freddie, zonder te zijn aangeraakt door Per, ook ineens viel. Freddie schoot in zijn val de bal weer naar een Witte. Na een mooie aanval maar een iets mindere afronding schoot Rene de bal hoog over. Zal kleine Reneetje hier iets mee te maken hebben gehad?

Rood stond onder druk en moest alle zeilen bijzetten om niet achter te komen. Ook Cuup kon Fliep niet verrassen met een geplaatst hakje.

Wit voerde de aanvallen op en Rood was echt de weg kwijt. Ook Hansje ging zich bemoeien met de aanval. De 5-4 hing in de lucht voor de Witten. Het was een kwestie van tijd. Maar dan moet er wel gekeken worden wie er vrij staat. Bij één van de aanvallen die Hansje opzette plaatste hij de bal naar Patje die vervolgens de bal net naast schoot. Bertje was de enige die mij zag vrijstaan.

De Roden kwamen heel af en toe ook uit de verdediging. Maar daar was dan wel een slechte pass van Wit debet aan. Wim D. onderschepte zo'n slechte pass en stoomde snel op naar Hansje. Met een slim één tweetje met Bob kwam hij vrij voor Hansje te staan. Hij probeerde Hansje te omspelen terwijl Hansje hem naar buiten dwong. Met een snoekduik, waar menig 63-jarige jaloers op zou zijn, tikte Hansje een klein beetje Wim D. aan zodat ie de bal niet meer goed kon binnenschieten. Voor diegene die de draad kwijt is ... de stand is nog steeds 4-4. 

De tweede uitval van het Rode Team zou wel succesvol zijn. Bob werd de diepte ingestuurd en Hansje moest snel zijn goal uitkomen. Met moeite keerde hij het schot van Bob waardoor de bal weer het veld inging. Lam, die ik nog nooit zo snel heb zien rennen, was eerder bij de bal dan Patje en passde de bal weer op Bob. Uit een onmogelijke hoek schoot hij de bal keihard tussen mij en de paal. Op het filmpje is te horen dat de bal via de binnenkant van de paal het Witte goal ingaat. Bob's vierde doelpunt was een feit. 

Hansje, die had voorspelt dat Wit ging winnen, trok ook mee ten strijde om de verdiende gelijkmaker te maken. Maar wederom stond Fliep hem in de weg. Daarna werd Hansje op gruwelijke wijze onderuit geschopt door Wim D. Tis dat deze Red Lions lid met het inpakken van zijn tas zijn knuppel was vergeten want hij keek naar mij of ik een zeehondje was. Terwijl hij mij overeind trok kwam mijn leven weer in gevaar door de aanstormende Lam. Ik zag voor de 2de keer mijn leven voorbij schieten. Gelukkig kon ik omhoog springen.

De tijd ging dringen voor het Witte Team. Nog één aanval om de gelijkmaker te scoren. Na Hansje vrij gespeeld te hebben gaf die hem hard voor in de hoop dat er iemand tegenaan zou lopen. Helaas had ik dit geluk niet zoals Bob het wel had met zijn 1ste doelpunt. Of heeft het gewoon te maken met kunde.

Het Rode Team kwam als winnaar uit deze felle strijd en mocht op de foto. Knip zat nog hoog in zijn emotie en was op de foto nog steeds Bob aan het dekken.

Voor de 3de helft had Per de SJANPJER ingeruild voor heerlijke broodjes paling, garnaal, zalm of makreel. Voor de niet viseters was er carpaccio. Heerlijk.

Vrienden, want zo zie ik jullie stuk voor stuk, bedankt voor een geweldig jaar met onvergetelijke zaterdagen. Zowel voetballend en derde helvend stijgen wij elke keer weer boven onszelf uit. Ik wens jullie dan ook allemaal heerlijke vreetzame dagen toe met hier en daar een klein drankje maar vooral dat we hier weer gezond uitkomen. Tot 10 januari vriendjes.