Het is donderdag en dan komt het appje waar iedereen heel de week naar uitkijkt. De spanning loopt vaak hoog op want er hangt veel vanaf. Niet alleen in welk team je bent ingedeeld, Rood of Wit, maar ook of je in een winnend team wordt ingedeeld. Onze Eelco doet deze indelingen al sinds jaar en dag. Nu moet ik er zien achter te komen wat ik hem vorig seizoen heb aangedaan. Weer zo’n lullig puntertje in de hoek, of een hard schot op dat geweldig getrainde lichaam of een sneacky bal in de kruising. Ik weet het niet maar er zit hem iets dwars waardoor hij mij altijd indeelt bij het verliezende team. Soms offert hij zichzelf op om mij bij Rood in te delen. Rood is namelijk het team waar Eelco altijd keept. Bij Wit is dat altijd Fliep.

En toen kwam die hoor ... de opstellingen der 7 tallen.

Rood - Eelco, Wim D., Lam, Ron B., Arno, Bob en Sinclair

Wit - Fliep, Reinier, Knip, Rod, Chris, Rene en Perry

Op het eerste gezicht een gelijkwaardige opstelling maar waar Eelco al rekening mee had gehouden zoals alleen hij kan was dat bij Rood Bob zou uitvallen en bij Wit Cuup. Nou het verschil in gewicht zegt al genoeg. Ik ging dus weer een zware zaterdag tegemoet. En dan kom je in kleedkamer 6 met “maar” 11 spelers. Nou had Eelco wel al zijn charmes in de strijd gegooid op donderdag en wist zo Rod over te halen om toch te spelen. Weliswaar geblesseerd maar hij zou mee kunnen doen als standbeeld. Zeg maar zoals wij allemaal mee doen.
Uiteraard was Rod bij Wit want waarom zou je een fitte speler bij mij indelen. Dan zou de verlies partij in gevaar kunnen komen.

Aangekomen in de kleedkamer werd ik aangewezen als verslaggever vanwege de afwezigheid van onze eigen Simon (Hans) Carmiggelt. Eén voordeel, nu zou het verslag eindelijk weer eens op feitelijkheden berusten i.p.v. achteraf gefabriceerde waar- en onwaarheden. Maar gelukkig was ook dit keer Bert aanwezig om de broodnodige filmpjes als bewijs mee te leveren. Na afloop zei Bert wel dat het er niet zoveel waren want zijn camera stond op slow motion. Dat lijkt me sterk. Weet je hoe lang alles bij ons gaat duren als dat ook nog eens in slowmotion gaat. Dan lijken we echt standbeelden.

Na het vele zuchten bij het omkleden, het schijnt dat een buik je behoorlijk in de weg kan zitten bij het aantrekken van veel te strakke sokken, stonden we allemaal om kwart voor 1 op veldje 4 om te beginnen.

De aftrap werd verricht door Rode Eelco en als snel stond het 2-0.

Gezien de regen waren er geen toeschouwers. De watjes.
Maar zelfs Bert had dus moeite om in de regen de juiste filmpjes te maken.

Wonder boven wonder kwam Wit met geweldige aanvallen terug tot 2-2 en kwam zelfs 3-2 voor.

Maar zoals eerder gememoreerd is Eelco als keeper meestal niets meer dan een lange jas die in de goal hangt. Echter niet dit weekend want ik was zijn tegenstander. Dus nu deed hij er alles aan om iedere bal die op hem afgevuurd werd vakkundig uit zijn goal te weren. Een beetje als die oude keepers als de Bolle van Zwolle en de Zwarte Panter. Alles met de voet en kijk mij eens zonder handen. Hoe mooi de aanvallen van Wit ook waren, ze stuitte steeds op de onverzettelijke en onoverwinnelijke Eelco. Vorig week, toen ik bij hem was ingedeeld, stond ie nog als een zeehond in het goal. Maar na een nuchtere vrijdagavond en een hyper ADO vrouw leidde dit er toe dat Eelco onoverwinnelijk leek te zijn deze zaterdag.

Waar Fliep zijn zaterdag niet had liep Rood al snel uit naar 4-3 en 5-3. Nu blijkt onze 70 jarige Reinier op kousenvoeten te lopen. Hij wist telkens zich als een schaduw vrij te lopen bij iedere aanval van Wit maar werd regelmatig over het hoofd gezien, hoewel hij deze week wel wist te scoren.

Per moest vroeger iedere bal 1 of 2 keer raken. Dat zou het spel versnellen. Nu hij 60 is mag ie weer terug naar zijn vroege jeugd waarbij het pingelen als kunst werd verheven. Dat wil niet zeggen dat dit altijd even effectief is gezien het filmpje.

Toch wist Wit nog iets terug te komen tot 5-4 maar toen vond Rood het welletjes. Ze liepen al snel uit naar 8-4 en daar bleef het bij.

Door het slechte weer werd de 2de helft met 5 minuten ingekort waardoor we snel aan het bier, borrel cola en Malibu cola konden. O ja, en een paar Hertog Jan voor onze Brabander. Dit keer kregen we heerlijk Surinaamse broodjes van Jan Willem tijdens de 3de helft.

Rood werd dit keer de winnaar van de laatste Februari editie en mochten met hun mooiste glimlach op de foto.

Waarvoor Eelco een bos bloemen kreeg is mij niet duidelijk geworden in Per zijn verslag maar zo te zien was hij er blij mee.

Gelukkig vertelde Bert hoe het verhaal in elkaar zit.

De bloemen waren voor Ies Voogt die 80 jaar lid is bij Semper Altius maar Eelco wilde ermee op de foto als zelfbenoemde man of the match. Ies was er trouwens niet … 🤣. Zijn zoon en kleinkinderen waren zelfs geregeld als verrassing maar voor het eerst in 80 jaar kwam Ies niet bij het eerste kijken. Eelco heeft toen de bloemen aan Mario van Dam gegeven omdat die vader wordt. Mario had ze al gefotografeerd en naar Lorena geappt toen Ies alsnog naar Semper Altius bleek te komen. Dus toen moest Eelco de bloemen weer terug gaan vragen aan Mario 🤣

Het was weer genieten gasten. Ik ga even 2 weken genieten in Curaçao dus volgende week mag Hans weer het verslag schrijven.