Deze zaterdag was er weer eentje om in te lijsten. Toen ik van huis vertrok werd ik verblind door een felblauwe lucht en een stralende zon. Ik kan dan zo genieten van dat korte loopje naar Semper. Het geluid dat steeds dichterbij komt van voetballende kinderen en de joelende ouders langs de lijn strelen mijn oren. Toen ik door de poort kwam was het niet normaal druk. Ik zag zelfs auto's buiten de poort geparkeerd staan. Bij binnenkomst in de kantine moest ik mij wurmen door de vele mensen die ook, door het mooie weer, de moeite hadden genomen om te kijken naar hun voetballende kinderen. Als eerste kwam ik Jantje tegen die mij vroeg even naar het bord te kijken achter de bar. Ik dacht direct aan een prijsverhoging van mijn favoriete Heineken biertje. Het bleek gelukkig totaal iets anders te zijn.

Het bleek op alle schermen in de kantine te zien. Dus mocht je nog niet ingeschreven zijn met een team van max 6 personen doe dat dan snel.

Toen ik mijn broodje kalfskroket en flesje water had besteld zag ik mijn Rode keeper heerlijk van zijn ontbijtje genieten. Altijd met liefde gemaakt door Sandra.

Hij kon er dit keer ook zelf van genieten omdat hij zich niet druk hoefde te maken over de opstelling. Deze had hij donderdag al in elkaar geflanst en op de app gesmeten. 17 mensen hadden zich op een groen vinkje gezet. Sergio en Chris, die van een blessure terugkwam, deden als gastspelers mee. Negentien volgroeide mensen betekende dat er over een groot veld gespeeld diende te worden. Veldje 4/5 zou het zwaar te verduren krijgen. De opstelling zag er als volgt uit.

Rood: Eelco, Chris, Hans, Rod, Wim B., Lam, Per, Knip, Fred en Gro

Wit: Ron B., Ron M., Wim S., Pat, Bob, Sergio, Arno, Rene en Rem

Omdat we met zoveel mensen waren was zelfs de grote kleedkamer 6 te klein. Maar goed iedereen was supersnel klaar en nog sneller naar buiten. Waarschijnlijk was dit omdat er niet met goaltjes gesleept hoefde te worden. Ook Ron B. kon zijn hoedjes in het ballennet laten zitten. Er moest alleen maar een warming up gedaan worden die voor de meesten bestaat uit stilstaand een balletje naar elkaar toe spelen of proberen het hek om te zeiken. Per vond dan ook dat we snel moesten beginnen. Wit kreeg de aftrap omdat ze het met één man minder moesten doen. 

De man meer situatie van het Rode team kwam niet tot uiting en Wit had al snel een heel groot overwicht. Toch wist het Rode team op voorsprong te komen en deze heel lang vast te houden. Totdat Patje de schitterende gelijkmaker binnen kopte. Een paar wedstrijden geleden deed hij dit ook al een keer dus je zou denken dat Rood gewaarschuwd moest zijn. Niet dus. En het allermooiste was nog dat Ron M., die de corner nam, ook nog 2 keer Patjes naam riep. En ook deze hint schudde het Rode team niet wakker. Als de bekende reclame van Red Bull geeft je vleugels sprong hij hoog boven iedereen uit en kopte snoeihard de bal in het Rode doel.

We gingen met een 1-1 stand de rust in. 

Tijdens de rust, waar je normaal even kan bijkomen, moest Knip ineens een sprint trekken achter zijn wegrennende hondje Raffie. Deze wist zich los te rukken bij het vrouwtje. En geloof mij dat is nog geen één man gelukt. Net voordat Knip zijn welbekende vliegende sliding kon inzetten stopte Raffie bij de eerste de beste boom en ging braaf zitten. Waarschijnlijk had hij zijn baasje Bob zien dekken de hele eerste helft en koos eieren voor zijn geld.

Nu we het toch over Bob hebben. Tijdens het omkleden werd door de Rode mandekkers Knip en Fred de tactiek al doorgenomen hoe Bob af te stoppen. De meest gruwelijke aanslagen werden beraamd. Heel de eerst helft was het gelukt om Bob af te stoppen op een nette manier. Maar dit was in de tweede helft totaal anders. Bob speelde de allerbeste helft van zijn leven, scoorde 3 keer en dacht de hoofdrol hiermee op te eisen in het verslag. Maar alsof karma bestaat stond er geen één van zijn doelpunten op Bert zijn telefoon. Het enige moment wat ik kreeg doorgestuurd van Bert was dit filmpje.

Helaas Bob geen hoofdrol voor jou maar de lezers hadden het waarschijnlijk toch allemaal niet geloofd. Net zoals zijn naam niet omgedraaid kan worden kan ik het verhaal ook niet mooier maken dan dit filmpje. 

Door de 3 doelpunten van Bob was Wit uitgelopen naar een 4-1 voorsprong. Rood zag er verslagen uit maar wist toch weer zijn rug te rechten. Vloeiende aanvallen waren het gevolg maar tot scoren kwam het maar niet. En dan heeft Wit ook nog Bentvelzen in het goal staan. Deze man ziet nooit gevaar, gaat nooit opzij en draait nooit zijn kont erin maar houdt altijd zijn oog op de bal. Daarom kon hij de kanonskogel van Rodney gewoon even vangen met heel zijn lichaam.

En toch kwam deze man niet van een andere planeet. Ook hij was te verslaan. Na opnieuw een vloeiende aanval over rechts gaf Hans de bal voor. Door een bos van Witte benen kwam de bal bij de totaal vrijgelaten Wim B. die beheerst de bal in het doel schoot en de 4-2 aantekende.

Waar Wim zijn Han Eradesje achterwege liet was Remco de hele zaterdag bezig om deze Han Erades bal beheersing te verfijnen. Ik denk na het zien van dit filmpje dat hij op 99,99% zit. 

En opnieuw had het Rode team een vloeiende aanval in de benen. Alleen duurde deze langer omdat Per er ook aan deel nam. Maar toen hij uiteindelijk de bal bij Rodney had gebracht ging het iets sneller verder. Toen Rod de bal voor de tweede keer kreeg op de achterlijn besloot hij de bal tussen en door heel veel benen in de korte hoek binnen te schieten. Hij bracht hiermee de stand op 4-3 en de spanning terug. 

Rood rook het Witte bloed en ging nu vol in de aanval om de gelijkmaker te scoren. En bij de volgende aanval was het bijna zover. De bal kwam via een snelle bal bij de opstormende Chris terecht. Helaas besloot deze jonge tank een Bobje te doen en zijn lichaam niet over de bal heen te gooien. Het zoeken naar de bal gaat morgen verder.

Hierna dacht Gro de gelijkmaker te scoren door alleen ten aanval te trekken. Geen oog voor Per die vrij stond passeerde hij op een sierlijke manier enkele Witte spelers. De laatste Witte werd hem teveel. De passeerbeweging kreeg een 10 maar de uitvoering haalde de puntentelling niet. Zijn lichaam was langzamer dan de bal. Een uitgekermde tyfus was het enige nog wat uit zijn lichaam kwam.

Hierna was de lucht uit het Witte team. En toen bij de volgende aanval Mister hielspoor het nodig vond om de 5-3 te scoren was iedereen wel toe aan een bitterbal en wat vocht.

Wit werd de terechte winnaar van deze mooie zaterdag en mochten hun vrolijke koppen tonen op de overwinnaars foto.

De 3de helft was weer geweldig mede door de schaal van SjanPjer.

Volgende week gaat Per zijn laatste wedstrijd voetballen als 5- tiger. Zorg dat je bij dit unieke moment aanwezig bent want dit gaat de geschiedenisboeken in.

En uiteraard sloten deze twee de 4de helft af met hun karaoke optreden.