Eindelijk is het zover. Ik kan weer naar Semper om een balletje te trappen en een biertje te drinken.
Na 3 hele zware maanden van verbouwen ben ik er wel aan toe. Je doet alles voor je kind toch maar er zijn grenzen. En die grenzen zijn, nu alleen de welbekende plintjes nog moeten worden gezet, wel bereikt. Ze gaat op haar 30ste voor het eerst op haarzelf wonen dankzij alle kabinetten en vooral de goede zorgen thuis. Maar Papa gaat van een afstand alles nauwlettend in de gaten houden. Want zoals de eerste zin van het mooiste lied aller tijden ... Ik zâh bes nog wel een keâhtje net as vroegâh, in Moerwèk wille waune ... wil je dat,in deze tijd, echt niet meer. Mijn dochter, Hansje 3.0, wel. Ze zegt; ik trek de deur achter mij dicht en ben thuis. Ik heb intussen tegen alle buren gezegd dat ik hier met mijn dochter kom wonen. Tis maar dat ze het denken. We gaan die kleine slabek missen maar gelukkig krijg ik er weer heel veel vrienden voor terug. Zo ook mijn zolder.
Ook pak ik het schrijven van de verslagen weer op die tijdens mijn afwezigheid door onze Bertje werden geschreven. En bij afwezigheid van Bertje klom Bentvelzen de pen in. Heren bedankt hiervoor.
De opstelling kwam deze week laat door omdat er nog een aantal mensen op een vraagteken stonden. Nadat Eelco dat had opgelost stonden er toch nog 12 spelers op een groen vinkje. Volgens Bentvelzen kwam deze lage opkomst door mij terwijl ik dacht dat na mijn lange afwezigheid hierin helemaal niks veranderd was.
Maar goed ... Eelco husselde en schudde deze 12 namen door elkaar en hieruit kwam onderstaande opstelling.
Zoals jullie kunnen zien aan de opstelling zal het een zware strijd worden voor het Rode team.
Die lach van Bolle J. heeft hij sinds de aanslag op Arno vorige week al op zijn Bolle K. En dan deelt Eelco Arno weer tegen hem in? Dan geeft hij ook nog de jonge en de hele oude versie van Beckenbauer, Edje en Reintje, aan het Witte team. Nu al geen doorkomen aan voor het Rode team. En dan vult hij het nog aan met alleskunner Wim D. alias de knuppelaar en Gro die op zijn slippers en gemakkie heel voetballend Rijswijk nog steeds passeert. En als 6de van het Witte team geeft tie ook nog Knip aan de Witten. De naar alles, wat ook maar kan bewegen, schoppende speler geeft iedereen een gratis vlieglesje. En alsof dit niet genoeg is krijg je ook nog een helicopterlesje van hem onder de douche. Ook gratis.
Rood moet het doen met een keeper die padel ellebogen heeft en zich afvraagt in de app wie Hans is terwijl die Hans bij hem indeelt. Deze Hans staat al maanden stil en heeft de conditie van een bijna 64-jarige verbouw veteraan. Perry begint weer voor het eerst na twee weken op een strandbedje te hebben gelegen in tranquilo land. Hij werd hier gevoederd met de plaatselijke SjanPjer schaal. Zoals hierboven al benoemd gaat Arno sinds vorige week niet meer in de buurt komen van Bolle J. Dus alles komt terecht op de schouders van die grote en die kleine. Fijne zaterdag Cuup en Sinclair.
Ik schoot vanochtend, tis zaterdag vandaag, wakker om een uur of 5. Voor mijn gewone doen heb ik giga uitgeslapen voor mijn echte doen ben ik te laat. Eerst koffie en de politieke zender aanzetten. Even weer luisteren naar wat ze niet te vertellen hebben. Heerlijk om naar al die onzin te luisteren. Ook nog even lezen wat ik vrijdagavond al had geschreven. En toen was het ineens 8 uur.
Snel naar boven om met de tondeuse mijn haar te knippen zodat ik wat aerodynamiser zou zijn tijdens het wandelen straks. Dan lekker douchen en mijn tas inpakken. Jezus wat zag die eruit en ook wat er nog inzat trouwens. Om tijd te winnen zei ik tegen mezelf; laat maar het wordt straks toch weer vies en spoot, voor jullie vrienden, een deo'tje leeg in mijn tas. Toen mijn tas vullen met nieuwe schone spullen maar waar lag dat ook alweer. Zoeken kost tijd dus voorzichtig Oriana wakker geschud die vrij chagrijnig zei waar alles lag. De plek, helemaal boven en achteraan in de kast, deed mij vermoeden dat ze had gehoopt dat ik nooit meer zou gaan voetballen. Blijf hopen schat blijf hopen.
Met een gelukzalig gevoel liep ik, na 5 maanden afwezigheid, weer naar Semper toe. Het was heerlijk koud weer. Aangekomen op Semper zag ik dat de auto's ook buiten het park stonden geparkeerd. Het was dan ook gezellig druk op ons sportpark. Ook de kantine was afgeladen. Voordat ik mijn tosti en broodje gebakken ei met kaas en rauwe uitjes kon bestellen was het alweer bijna tijd om om te kleden.
Onderweg naar de kleedkamer zag ik een berichtje in onze app staan dat Bob en Pico onderweg waren om ook een balletje te komen trappen.
Zoals jullie zien werd Pico bij Wit en Bob bij Rood ingedeeld. Het werd deze zaterdag dus een ouderwetse 7x7 clash heer Bentvelzen.
In de welbekende warming up werden de hoedjes neergelegd door Bolle J. die nog wel wat lessen kon volgen bij de masterrechtlegger Bentvelzen. Alles lag zo schreef als een hoeretoeter. Hij zag het pas toen Arno en ik het doel op zijn lijn schoven. Ongelooflijk eigenlijk want lijnen leggen is zijn werk. Maar goed ... Per kon het ook niet meer aanzien en riep dat het Witte team aan de bal kon beginnen.
Wit ging furieus van start en de snelle Pico had het hele veld al gezien in enkele seconden. Rood bleef rustig en beheerst aan de bal als ze die in hun bezit hadden. Bij hun eerste aanval was het dan ook gelijk raak. Hansje kreeg de bal en zag dat Bolle J. dacht dat ik hem voor wilde geven. Hierdoor liet hij een gapend gat vallen in zijn doel waar Hansje gretig de bal via binnenkantje rechtervoet deponeerde. Net als zijn arrestatieteam was Bolle J. ff het spoor bijster. Helaas stond dit geweldige moment niet op beeld want ook Bertje was het spoor bijster en was nog niet gearriveerd op veldje 4.
Wit trok hierna alle registers open en Eelco moest er volle bak tegenaan. De ene redding was nog mooier dan de ander. Bij de eerste kwam hij gewoon los van de grond. Met open mond zagen we hem weer netjes op 2 voeten landen alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Bij de tweede redding stond hij de eerste paal te dekken. De Witte speler besloot om niet de bal binnen te schieten maar de bal voor te geven aan de vrijstaande Knip bij de andere paal. Knip schrok van de opgelegde kans voor open goal en raakte de bal totaal verkeerd maar ging toch richting doel. Onze mond viel voor de tweede keer open toen Eelco een sprint trok van ongeveer 15 cm om net voor de lijn half struikelend de bal tegen te houden. Diep respect.
Bij de derde redding werd hij alsnog gepasseerd. Met een fluwelen voetbeweging omspeelde Gro de laatste speler van Rood en kwam hierdoor vrij voor Eelco te staan. Met een hard schot schoot hij de bal op het doel. Wederom vielen onze monden open toen Eelco besloot met een zweefduik en tot op de laatste gram heel zijn gewicht voor de bal te gooien. Helaas kwam de bal weer terug in de voeten van Gro en die verschalkte de neerstortende Eelco nu wel.
Pico schoot de ballen wat makkelijker achter Eelco in het doel. Hij had Eelco's zwakke punt gevonden. Eelco is namelijk niet zo heel sterk om de eerste paal af te dekken. Dat komt omdat het eerste lichaamsdeel wat de paal raakt zijn navel is. Hierdoor ontstaat dan een gat waar precies een vijfje doorheen past. En Pico is niet alleen snel maar is ook goed in vijfjes op de millimeter door een gat te schieten. Hij deed dit twee keer achter elkaar. En dan ben je toch wel dat welbekende muildier Eelco.
Rood kon aardig het Witte team bijbenen en scoorde een goed ingestudeerd doelpunt. Of was het door een geniale ingeving van onze Cuup. Ik denk het laatste. Hansje kreeg de bal aangespeeld in zijn voeten en draaide, met een Witte mandekker in zijn rug, zichzelf vrij. Hij zag een heel klein gaatje naast Bolle J. en besloot daar de bal in het goal te schieten. Bolle J. besloot de bal tegen te houden met zijn linkervoet. En toen was daar Cuup die heel fijntjes zijn maatje 47 voor de voet van Bolle J. zette. De ingeschoten bal van Hansje kwam tegen de voet aan van Cuup waardoor de bal omhoog ging en over de voet van Bolle J. zijn goal in ging.
En toen besloot GOD zich te bemoeien met de wedstrijd. Ik denk dat ie nog menig appeltje met Knip had te schillen. Uit het niets lag Knip ineens kermend, ik hoorde zelfs een auw uit zijn mond komen, te rollen op het veld. Dit is niet des Knips dus het moest van boven komen. Met moeite krabbelde hij op en terwijl hij mank het veld afliep hoorden we al een ziekenauto aankomen. Dit is toch geen toeval. Dit moet door de bovenwereld geregisseerd zijn. De grote stoere Knip, orenbijter pur sang moest de hele weg naar de kleedkamer alleen lopen. Het enige wat ik miste in dit schouwspel was een kruis en een rozenkrans.
Toen we na de wedstrijd in de kleedkamer kwamen zat hij met een zak ijs vastgebonden om zijn enkel met een fles bier in zijn handen zielig te zijn. Nadat het ijs eraf ging liet hij zien waar het zat. Niets maar dan ook helemaal niets te zien. Je bent een hypergonder eerste klas werd hem verteld. Ik vond het zo zielig dat ie onder de douche een extra rondje mocht helicopteren naast mij. De volgende ochtend stuurde hij het bewijs dat hij echt geen hypergonder is. Sterkte Knip.
Vanwege het uitvallen van Knip ging het Rode team met een wissel spelen. Het spel golfde nog steeds op en neer en was voor het in grote getale opgekomen publiek, precies 2 man, leuk om te zien. Totdat Wim D. probeerde de bal binnen te houden. Bij het strompelend langslopen van Bertjes filmende camera legt hij uit wat ie hoorde toen het gebeurde. Hij hoorde krak, daarna knik en toen pats. Ik hoop dat de medische wereld en thuis hier wat mee kan. Ook Wim D. wensen wij een fijne Kerst en een gelukkig Nieuwjaar.
Hansje die net even wissel stond en een sanitaire stop had moest nu van het Rode naar het Witte team toe om weer gelijke aantallen te krijgen. We gingen verder met 6x6 en de stand op dit moment was 7-5 voor het Witte team. Lekker hoor dacht ik om vlak voor tijd overgeheveld te worden naar het winnende team. Totdat Gro met zijn knie scoorde bij zijn eigen keeper. Nu werd het weer spannend.
Rood drong nu echt aan en met nog maar enkele seconden te spelen dook zoals bijna altijd Bob voor zijn tegenstander om de bal achter de verbouwereerde keeper Bolle J. te schieten.
Dit was de 7-7 en Per vond het wel genoeg zo en riep dan ook dat het tijd was. En weer gingen we gemoedelijk met zijn allen op de foto.
De derde helft was weer uitmuntend net als de goed gevulde SjanPjer schaal die weer met Per op de foto mocht.
Wat in de derde helft gebeurd blijft in de kleedkamer en dat is maar goed ook.
Hansje heeft weer genoten van deze voetbal zaterdag en ging ook netjes op tijd naar huis met wat lekkers gemaakt door Sandra.
Tot volgende week vriendjes.