Vol verwachting klopte ons hart maar het bleef verdacht stil de hele week op de app qua opstelling doorgeven. Was er wat met Eelco aan de hand of was het weer die Commodore uit het jaar nul. Maar het verhaal was anders. Zaterdagochtend was de Sinterklaas intocht in zijn mooie Voorburg. Het gezin van den Berg was daar zoals elk jaar ook bij aanwezig met hun kleinkinderen. Terwijl Opa Hansje al op Semper aan de bar zat met zijn tosti en broodje gebakken ei met kaas en rauwe uitjes kreeg hij ineens een berichtje door op de familie app. Ze hadden in Voorburg Eelco gespot op de stoomboot van Sinterklaas.
Toen de stoomboot had aangemeerd sprong hij direct de kade op en rende naar de tram die hem naar Semper moest brengen. Bij de tramhalte stond Edith klaar met zijn voetbalKONMARtas. In de tram kleedde hij zich snel om als de voorzitter van Semper Altius voordat er een kind zou instappen. Hierna maakte hij onderstaande opstelling in de tram en stuurde hem door naar onze app.
Cuup stond ook op een groen vinkje maar meldde zich op het allerlaatste moment af. Gelukkig was de jarige heer Bentvelzen bereidt om Cuups plaats in te nemen zodat we toch weer 5x5 konden spelen. Iedereen blij zeker met het kratje van de jarige Ronnie.
Kleedkamer 5 werd deze week ons onderkomen. Met 10 man mochten we hier ongegeneerd onze omkleed kunsten laten zien. En iedereen had genoeg ruimte om dit te doen. Er vielen dus geen slachtoffers.
De meesten kleden zich met extra shirtjes eronder aan want ondanks de blauwe lucht en klein zonnetje kwam de temperatuur toch dicht bij die van het mortuarium. De warming up duurde deze keer iets langer want het oude stroperige bloed moest wel een stuk dunner worden om die oude motoren op te starten. Nadat de doeltjes en de geblesseerde supporters op zijn plek waren gezet riep Bertje dat de wedstrijd kon beginnen.
Vanaf seconde één liep het Witte team volledig over het Rode team heen. Aan alle kanten en op alle fronten waren ze veel beter. Of was het Rode team niet bij de les, niet wakker of was de zin er gewoon niet.
Het Rode team stond dan ook binnen no time tegen een dikke achterstand aan te kijken. Wim B., ik mag nog steeds niet zijn hele naam schrijven, was niet normaal op dreef. Eelco daarentegen had al zijn kruit al verschoten met het rennen naar de tram. Zijn goede optreden van vorige week kon hij bij lange na niet evenaren. Waar hij vorige week baas was over de hele doellijn was hij deze zaterdag alleen de baas over het stukje waar hij stond. De doelpunten vlogen om zijn oren al moet ik wel zeggen dat zijn Rode teamgenoten verzaakten om ook maar één Witte speler te verdedigen. Hieronder zie je een mix van al die doelpunten die ongedekt werden binnen geschoten waar Eelco niet stond.
Gelukkig gingen niet alle 100% kansen er in. Rene deed een Han Eradesje en schoot de bal in plaats van in het doel er keihard naast. De geblesseerde supporters moesten rennen voor hun leven.
Van deze missers maakte het Rode team gretig gebruik om dichterbij te komen qua stand. André schoot elke kans wel binnen namelijk. Hij had dan ook binnen drie aanvallen een hattrick op zijn naam. Alles wat deze man aanraakt veranderd in goud. Hieronder de doelpunten van dit fenomeen die Bertje op beeld heeft kunnen vastleggen.
En als het Rode team dan te dichtbij kwam dan had Hansje zijn dag niet en hielp op sublieme wijze het Witte team weer aan een doelpunt. Wim B. zag mij vrijstaan en gaf de bal zo scherp voor dat Hansje dacht dat Eelco hem zou pakken. Maar dat deed roetveeg Eelco niet waardoor Hansje niets anders kon dan te scoren in zijn eigen goal.
Ze moesten Hansje sowieso hebben dat Witte team. Eerst schoot de jarige Bentvelzen de bal keihard op mijn dijbeen waar sommige bloedvaten zich spontaan lieten zien aan de oppervlakte. Ik dacht nog één seconde aan aangifte doen maar dacht bij de tweede seconde aan dat gratis kratje bier die Bentvelzen voor zijn verjaardag zou neerzetten in de kleedkamer. Mijn Heineken klieren zeiden geen aangifte doen. Hierna verbouwde Rene mijn bril met een pass die hij liet vertrekken van zijn buitenkant rechtervoet. Of kwam het door Hansjes eigen knulligheid. Zie beide aanslagen hieronder.
Het allermooiste doelpunt kwam op naam van Wim B. die met een fantastische voetbeweging zoveel effect aan de bal gaf dat Eelco totaal geen idee had welke weg de bal zou volgen.
Het Rode team kwam nog wel dichterbij door drie doelpunten van Patje, ja ja ook een hattrick, en één doelpunt van onze veteraan drie keer plus Reinier die werd gevonden door Hansje met een uitgekookt passje. Hieronder zie je de bewegende beelden.
Hierna werd de wedstrijd wat grimmiger en besloot Hansje Wim B. een bodycheck te geven die zich gretig liet vallen. Toen Hansje lachend wegliep schopte Wim B. zijn voeten onder zijn lichaam vandaan. Ook Hansje ging gretig naar de grond maar niet vrijwillig. Beiden liepen hierna op elkaar af en terwijl iedereen dacht dat word klappen geven vielen ze elkaar lachend in de armen en werd het met een dikke knuffel opgelost. Dit betekende direct einde wedstrijd en Bertje riep dat Wit de winnaar was van dit doelpunten festijn. Ze wonnen met 14 - 10 van het Rode team. Wit mocht dus op de overwinnaars foto.
De derde helft was weer hilarisch met het verjaardagskratje van Bentvelzen. En Lam was, omdat Per er niet was, aan de beurt om de schaal te tonen aan de supporters. En dat vindt hij helemaal te gek. Niet dus.
Gasten bedankt weer voor een hele mooie zaterdag en voor alle geblesseerden ... snel weer beter worden.
Tot volgende week allemaal.