Nieuwe zaterdag nieuwe wedstrijd.

En wederom was onze Bertje bereid het verslag weer te schrijven en er ook weer bewegende beelden van te maken.

Nog één keer Bertje en dan neemt Hansje de pen weer over.

Er was nogal wat regen gevallen de dagen voorafgaand aan de mooiste dag van de week maar op zaterdagochtend was het droog en de verwachting was dat het ook tot een uurtje of 5 droog zou blijven. De vraag was natuurlijk of ons veldje 4 bespeelbaar was. Op de vraag van Ronnie Mullens of we konden ballen gaven diverse mensen aan dat ze wel even zouden gaan kijken bij de sigarenboer op het Hendrik Ravesteijnplein, de Colijnlaan of bij Joop op de Henri Dunantlaan. En Perry gaf aan dat hij het wel even aan Ome Wim Telle zou vragen. Gekheid natuurlijk. Veldje 4 was gewoon prima. Het was alleen nogal stormachtig. En dus was het maar goed dat Hansje nog een klusdag bij Lincy op het programma had staan want de kans op wegwaaien was groot geweest voor hem. Böb was er ook niet bij. Hij had een hele week op een beurs in Stockholm gestaan en zijn knieën waren kapot. Maar de toevoeging “viel Spass in dein Nass” duidde erop dat hij het ook wel prima vond om in dit weer niet te hoeven voetballen. Verder zat Perry op Bonaire. Maar er stonden er deze week 15 op een groen vinkje! Die werden door Eelco als volgt ingedeeld.

Omdat zowel het eerste als het tweede thuis speelden hadden we deze week een kleine kleedkamer. En dat was dus behoorlijk passen en meten. Maar Wim B. had gevraagd of er op tijd begonnen kon worden want hij had weer eens een verjaardag. Wat op zich niet gek is want zijn familie is zo groot dat hij bijna elke zaterdag een verjaardag heeft. Iedereen zat dus op tijd in de kleedkamer. Behalve Eelco… Een dag eerder tijdens het padellen wat een aantal van ons op vrijdag nog wel eens doen stapte hij na 1 minuut al uit. De reden: een padelelleboog. Tenminste, zo noemde onze preses het. Hij gaf aan dat er behalve het padellen (wat hij ongeveer 1x per maand doet) er nog wel meer oorzaken voor dit fysieke probleem waren. Maar lang verhaal kort: hij kon zijn rechterarm niet meer gebruiken. Zelfs een hand kon hij niet meer geven, dus begroeten moest via een box. Omdat Eelco van de bus en tram afhankelijk was en deze sinds kort niet meer over de Geestbrugweg bleken te rijden was hij fors te laat. Om 12.28 kwam hij aan. Zijn gebruikelijke uitsmijter met drie eieren en alles er op en er aan viel dus al in het water. Noodgedwongen moest De Eijk zijn krachten uit twee broodjes kaas en een blikje Energy halen. Nou zult u vermoedelijk denken: een keeper die zijn arm niet kan gebruiken, is dat wel handig. Maar Eelco is de enige keeper ter wereld die nog nooit een bal met zijn handen tegen gehouden heeft. Hij doet alles met zijn voeten. Dus dit gebrek was voor hem geen enkele belemmering. En eerlijk is eerlijk, hij redde ook vandaag weer een paar keer knap met zij voeten. Maar dat was niet genoeg om 7 tegengoals en een forse nederlaag te voorkomen.

Toen Eelco eindelijk omgekleed was, de 2 broodjes kaas en het blikje Energy drank in zijn mik gestopt had en hij op het veld ook nog even zijn blaas geleegd had konden we om 12.38 (het viel dus nog mee) beginnen. Wim Balyon hield bij afwezigheid van Perry de tijd bij en wij dachten dat hij wel iets van de speeltijd af zou knabbelen om eerder in Beesd (waar het verjaardagsfeestje was) te kunnen zijn. Maar tot op de seconde nauwkeurig liet Wim 2x30 minuten spelen.

De wedstrijd was 15 seconden oud toen Wim D. (die toch op eerste klasse niveau gekeept heeft) de gouden regel vergat dat je nooit voor je eigen doel langs moet uitverdedigen. Dat doet een paar jaar knuppelen dus met je. Rodney kreeg de bal zo in zijn voeten, liet hem 1x stuiteren en joeg de bal steenhard in de kruising achter Eelco. 1-0 voor Wit. Twee minuten later mocht Wim zijn fout echter al goedmaken. Hij onderschepte een te korte terugspeelbal op Fliep en scoorde simpel: 1-1. Daarna volgden 20 minuten waarin geen doelpunten vielen. Eelco toverde nog wel een onnavolgbare redding uit zijn voeten.

En Arno probeerde zelfs de cameraman te vermoorden.

Na 20 minuten nam Rood de leiding. Na een snelle aanval legde Lam de bal panklaar voor Ron Bentvelzen die van dichtbij simpel binnen kon schieten. De mooiste goal van de middag volgde snel daarna. Na een prachtige counter scoorde Lam de 3-1 voor Rood.

Een paar tellen later zorgde Rodney voor de aansluitingstreffer. Deze was veel minder mooi dan zijn eerste goal maar deze staat wel op camera.

Vlak daarna dacht Andre de gelijkmaker te scoren. Maar Eelco bracht redding. Met zijn voeten uiteraard. Zo gingen de Witten met een 3-2 voorsprong rusten.

Kort na rust moest Ronnie M. de strijd staken. Een pees onder zijn voet zorgde voor veel pijn en verder spelen ging niet. Hiermee werd het op het veld weer 6 tegen 6. Maar vanaf dat moment bleek Wit de sterkere ploeg. Na een combinatie met De Knip scoorde Andre Postma de gelijkmaker en hij maakte ook de 4-3 voor Wit. Rene Eversteijn maakte het verschil nog groter. Met een kopbal zorgde hij voor de 5-3. Om duidelijk te maken dat Wit niks meer weg ging geven gaf De Knip de 70-jarige Reinier van achteren nog een klein zetje. Dat hij geen whiplash opliep was een wonder. Postma maakte er 6-3 van en de 7-3 kwam van Robbie Knip die goed doorzette, al lijkt het er op de beelden op alsof Eelco hier misschien beter in had moeten grijpen.

In een wanhopige poging het nog spannend te maken probeerde Arno nog in eigen doel te schieten, maar de paal stond deze poging in de weg.

Nadat ook de tweede helft met dank aan Wim B. exact 30 minuten geduurd had mochten de Witten op de overwinnaarsfoto. Met 7-3 waren zij deze middag duidelijk te sterk.

Bij afwezigheid van Perry wilde Andre wel met de Sjan Pjer op de foto. Hij was dolgelukkig met de frikandelletjes op de schaal. Want geheel tegen zijn gewoonte in had hij er ’s morgens geen een genomen.

Daarna werd het weer een derde helft voor in de boeken. We hebben weer voor een hele week gelachen. Eelco kreeg door Rob nog een mitella aangemeten van gebruikte stinkende sokken.

En er sneuvelden ook wat flesjes. Maar dat mocht de pret niet drukken en we hebben alles keurig opgeruimd.

Het was wederom de mooiste dag van de week.