Toen ik aankwam in de kantine zag ik voor het eerst hoe Eelco de opstelling in elkaar flanst. Op een klein papiertje schreef hij twee rijtjes met namen die zich op een groen vinkje hadden gezet. Hierna begon hij lijnen te trekken tussen de namen van beide teams. Hij vergeleek hiermee de kwaliteit tussen de spelers om zodoende twee gelijkwaardige teams veldje 4 in te sturen. Ik voelde bij het zien van dit tafereel dat ons leven aan een zijden draadje hing. Je leuke zaterdag hangt dus af van één pennenstreep op een kladje papier die, na geplaatst te zijn in de app, achteloos, verfrommeld en zonder respect in de prullenbak wordt gedumpt. Tis maar dat jullie het weten dat GOD echt de touwtjes in handen heeft.

Onderstaand zie je de opstelling in beeld van het Rode en Witte team wat onze Eelco uit zijn pen had getoverd.

Na in de kleedkamer van het 1ste te hebben omgekleed togen we naar ons veldje 4 maar door de club omgetoverd naar veldje 5. Onderweg ernaartoe zag ik dat de dames van de Red Lions weer aant trainen waren. Bij navraag gaan die 18 april weer met de competitie beginnen en wel thuis. Dus dat worden weer nog drukkere en nog gezelligere zaterdagen.

Toen ik aankwam op veldje 4 zag ik heel veel Witte en Rode spelers zich rekken en strekken tegen het hek bij de sloot. De mensen die dit hek hebben geplaatst verdienen echt een lintje. Er stond echt zomaar een kilo of 1400 tegenaan te duwen. Nadat Patje was geland op veldje 4 en zijn XL shirtje had geruild met de 2XL shirt van Hansje vond Per het tijd om te beginnen. Wit mocht aan de bal beginnen. 

En geloof het of niet maar dat lijnengetrek van Eelco klopte wederom. Wit en Rood waren aan elkaar gewaagd. Het spel golfde op en neer en doelpunten bleven lang uit. Totdat Bob en Remco een één tweetje met elkaar aangingen. Toen Remco de bal weer terugkreeg van Bob speelde hij eerst nog een Rode speler uit om vervolgens de bal tussen de benen van Eelco door te schuiven. Iedereen vroeg zich af waar in Godsnaam Erades is gebleven.

Zoals jullie lezers intussen wel weten gaat er altijd wel wat mis bij 7x7. Of er gebeurd iets unieks. Dit keer waren er 2 hele mooie doelpunten achter elkaar. En gelukkig had Bertje ze op beeld want anders geloven jullie het echt niet.

Het eerste mooie doelpunt was voor het Witte team alleen gescoord door het Rode team. Na een lange aanval over vele schijven van het Witte team kwam de bal op rechts bij Wim B. terecht. Deze gaf de perfecte voorzet en werd nog perfecter ingekopt. Alleen speelde de inkopper in het Rode team en zijn naam was Patje. De stand kwam hiermee op 2-0 voor het Witte team. 

Het hele Rode team dacht ... word het weer zo'n dag. Maar goed je moet gewoon verder. En ongelooflijk maar waar het was bij de volgende aanval van het Rode team ook gelijk raak. Ook hier een lange aanval en een eigen doelpunt. De slecht ingeschoten bal van Per werd door Cuup op schitterende wijze achter zijn verbouwereerde keeper Fliep geschoten. Zo'n aktie heet in de balletwereld Rond de Jambe. Het was de aansluittreffer en de stand kwam hiermee op 2-1 voor het Witte team.

Het Witte team bleef doordrukken en zette Rood vast in de achterhoede. Door een te zachte pass van Hansje op Patje veroverde het Witte team de bal en trok direct ten aanval. Eelco probeerde nog de voorgegeven bal te onderscheppen maar schopte over de bal. Remco had de bal voor het inschieten maar gelukkig was Arno mee teruggekomen en ving de bal met heel zijn lichaam op. Dit was geen Eradesje van Rem want die schoot de bal echt goed in. 

En toch werd het 3-1 voor het Witte team. Na weer een afgeslagen aanval van Rood kreeg Cuup snel de bal aangespeeld. Deze plaatste hem nog sneller naar de vrijstaande Wim B. die de bal eerst aannam om hem daarna hard en geplaatst in de korte hoek van Eelco schoot. Zelfs de welbekende schaamhaar paste er niet eens meer tussen.

Rood moest dus wederom op zoek naar de aansluittreffer. En dit duurde niet lang. Een aanval van Rood ging over vele schijven. En toen de bal bij Per kwam dan weet je dat er iets van gevaar aan zit te komen. Een schaar met een vloeiende passeerbeweging vanuit zijn heupen is meestal het gevolg. Ron B. weet dit en loopt om hem heen de vrije ruimte in. Per speelt hem direct aan en met één keer raken geeft hij de bal op de vrijstaande Patje. Deze tikte gretig de bal in het lege doel en bracht de stand terug naar 3-2 nog steeds voor Wit.

Rood rook wit bloed en ging de duels stevig aan. Arno liet zich niet van de bal afzetten door de goed spelende Bob en speelde de bal op Per die op zijn beurt de vrijstaande Hansje op links aan speelde. Hansje bedacht zich geen seconde en wilde de bal in de verste hoek plaatsen. Helaas hield Wim B. de bal tegen maar verloor de strijd met Patje die snel kwam inlopen. Fliep kwam Wim B. te hulp maar i.p.v. hulp te bieden schoot hij via Wim B. de bal in zijn eigen doel. De stand kwam hiermee op 3-3.

Rood was even niet meer te stoppen en zeker Rode Arno niet. Hij kreeg de bal aangespeeld en ging alleen op Fliep af. Er was geen enkele Rode medespeler met hem meegelopen. Arno moest het dan ook zelf doen. En dat kon je wel overlaten aan Arno. Met een verschrikkelijk hard schot verraste hij Fliep de Witte keeper. Fliep was echt kansloos op Arno's venijnig hard schot. De stand kwam hiermee op een 4-3 voorsprong voor het Rode team.

Wit ging weer aandringen en zette het Rode team weer onder druk. Eerst schoot Cuup van dichtbij een 100% kans over het Witte doel. Dezelfde Cuup lobte van afstand over iedereen heen waarna de bal via de paal weer het veld in stuiterde. Het doelpunt van het Witte team kon niet lang uitblijven. Bij de volgende aanval was het dan ook raak. Bob ging op avontuur en toen hij zag dat het op niets zou uitlopen gaf hij de bal aan Cuup. Deze gaf hem in één pass door op Remco. Bob die intussen weer vrij stond bij de tweede paal riep tegen Remco; TWEEDE PAAAAAL. Remco wilde de bal met alle goede bedoelingen op de vrijstaande Bob spelen maar de bal kwam er nooit aan. Waar die wel kwam was in het Rode doel. Eelco stond als een Haagse ooievaar op één been en viel om naar de verkeerde kant toen hij de bal wilde tegenhouden. De stand kwam door dit doelpunt op 4-4.

Het Witte team zette gelijk weer aan bij hun volgende aanval. Omdat 2 Witte spelers elkaar voor de voeten liepen kon Ron B. de bal onderscheppen en ging er op hoge snelheid mee vandoor. Hij gaf de bal op de diepstaande Patje die heel even de bal vasthield tot dhr. Bentvelzen was bijgesloten. Patje gaf de bal opzij op de inkomende Ron B. die hem bekeken langs Fliep in de hoek plaatste. Het Rode team bracht de stand op 5-4 voor Rood.

Het Rode team verdedigde uit alle macht de 5-4 voorsprong. En toch wist Wit nog voor de rust de gelijkmaker te scoren. Bob plaatste de bal op Remco en die bedacht zich geen seconde. Met een hard schot verraste hij opnieuw Eelco in de korte hoek. Met een 5-5 stand werd er door Per geroepen dat het rust was. 

De eerste corner na de rust was voor het Rode team. Met een kopbal werd de corner afgeslagen. Reinier wilde met Cuup in zijn rug de bal terugspelen op Ron B. maar deed dit veels te zacht. Cuup wilde Ron B. voorbij spelen maar daar trapte de geslepen alleskunner niet in. Hij ging er op hoge snelheid vandoor met de veroverde bal en Bob in zijn kielzog. Bob kon de snelle fitte oud trainer niet bijhouden. Toen een andere Witte speler Bentvelzen wilde stoppen door uit te stappen passde Ron B. de bal op de vrijgekomen Patje die deze opgelegde kans niet kon missen. Patje bracht de stand op 6-5 voor Rood.

Wit kwam al vrij snel weer op gelijke hoogte. Cuup speelde Bob aan in zijn voeten. Met Reinier in zijn rug begon het grote draaien wat Bob altijd doet. De heupen van Bob scharnierden ietsje beter dan die van Reinier. Bob genoot van het doldraaien van Reinier en schoot de bal hard in het doel van Eelco. Deze probeerde de bal met zijn kwaliteit, achteruit duiken, nog voor de lijn te stoppen. Helaas was de bal allang de lijn gepasseerd. Bob bracht de stand weer op een gelijke hoogte ... 6-6. 

Rood liet niet zijn kop hangen maar knalden er vol in. Bij een aanval van Wit veroverde Hansje de bal en rende zo hard als hij kon richting Fliep. Hij passde de bal met de punt van zijn zaalvoetbal schoen naar Patje en rende zelf hard door. Patje gaf een mooie steekpass met buitenkant rechts op de rug van Wim B. die daarna met een achterwaartse voetbeweging de bal weer aan Hansje gaf. Die stond intussen vrij voor Fliep en kon de bal vrij makkelijk binnen prikken. Rood kwam hierdoor opnieuw op voorsprong en wel met 7-6. 

Het Witte team ging het spel grimmiger spelen en wilde zo het Rode team één voor één uitschakelen. Remco probeerde Hansje van achteren met een Suzuwaki in zijn rug uit te schakelen. Gelukkig kon Hansje zich in de lucht uit deze klem draaien en gaf hiermee die afgekeurde marinier het nakijken. Of was Han teruggekeerd in het lichaam van Rem om weer even met mij in de lepeltje lepeltje stand te willen liggen. Ik voelde in iedergeval geen warmte.

Bij de volgende uitbraak van het Rode team probeerde Fliep Hansje uit te schakelen. Was het toevallig 'De Nationale Schakel Oude Mannen Uit' dag afgelopen zaterdag? Hansje werd diep gestuurd en ging alleen op Fliep af. Best gedurfd kan ik jullie vertellen. Ik moest onderweg denken aan die ene Chinees die een tank tegenhield op het rode plein. Ondanks dat hij dit waarschijnlijk niet had overleefd sterkte mij dit wel. Hij wipte mij op met zijn voet en lanceerde mij over hem heen richting zijn doel. Terwijl ik neerdaalde als een afvallend blad van een boom deed hij de Jimmie Dijk huilie huilie scène omdat ik op zijn voet zou hebben gestaan. De SP miet. Ook deze aanslag overleefde ik met verve.

Rood was beter maar door deze 2 aanslagen toch ff van slag. Wit zette druk en Rood verdedigde slecht uit. Bob zette een langzame één twee op met Cuup maar moest hier wel heel hard JAAAA voor gillen om de bal op 2 terug te krijgen van Cuup. Het inschieten was een makkie en Bob bracht de stand terug naar 7-7.

En wederom rechte het Rode team hun rug en met hun laatste adem vochten ze voor elke bal. Bob wilde achteloos op het doel schieten van Eelco maar werd geblokt door een strijdlustige Bentvelzen. De afgeslagen bal kwam bij Patje terecht die deze weer meegaf aan de mee opgekomen oud trainer. Deze kwam alleen voor Fliep en ronde beheerst af. Rood kwam hiermee opnieuw op voorsprong en bracht de stand op 8-7.

En toen begon de grote wissel truc van het Witte team. Wim S. fakede een liesblessure en ging ermee stoppen. Bentvelzen, fanatiek maar altijd sportief, bood aan om net een wissel te gaan spelen zodat het aantal Witte en Rode spelers weer gelijk zou zijn. En toen werd Wim B. naar voren geschoven en vertelde dat hij ook ging stoppen omdat hij 2 verjaardagen had. Hij bood aan om zijn Witte shirt aan Bentvelzen te geven zodat de teams weer gelijk waren in het veld. De Wimpies goochelshow was een s6 want Rood was niet meer het Rood van voor deze wisseltruc.

Het Rode team werd dan ook finaal overlopen en binnen no time schoten ze de 8-8 binnen. Onder aanvoering van de nu Witte Bentvelzen gaf Rene een splijtende pass op Remco. Deze schoot de bal direct langs Eelco in het goal. De wisseltruc liet Remco ook ineens kunnen voetballen.

Rood is Poot werd binnen één tactische wisseltruc Rood is Dood. De volgende aanval, weer opgezet door Bentvelzen, werd weer een Wit doelpunt. Onze Bob draaide zich nu weer weg maar dan bij Patje en schoot de bal makkelijk achter Eelco. Wit kwam sinds lange tijd weer op voorsprong en zou deze niet meer uit handen geven. Mocht u de stand niet meer weten? ... 9-8 voor het Witte team.

Wit walste over Rood heen die er moedeloos van werd. De krachten van Rood waren weg. Lusteloos wandelden ze achter de herrezen Witte spelers aan. Bij hun volgende aanval was het weer raak. Met een soort van halve omhaal zonder te vallen bracht Bob de stand op 10-8 voor Wit.

En had Rood nog een keer de lucht gevonden om een aanval op te zetten dan ging de fantastisch ingeschoten bal van Arno op de paal. De bal ging achter Fliep het veld weer in en kwam terecht bij Hansje. Deze wilde hem door de benen van Fliep spelen. Alleen besloot Fliep hem, weliswaar onbedoeld, achter zijn standbeen van de doellijn te halen. Voor Rood was dit echt de doodsteek. Niks mocht meer lukken.

Wit scoorde hierna nog twee keer. Remco en Bob waren de doelpuntenmakers. De stand kwam hiermee op 12-8 voor het Witte team. Ze gingen luidkeels op de overwinnaarsfoto.

De 3de helft was weer heerlijk waar Bert werd verwent met een eigen schaaltje bitterballen.

Hij moest wel beloven van de SjanPjer schaal af te blijven. Of dat gelukt is? ... dat denk ik niet.

Verder wil ik eindigen dat het raar is dat ik weet dat ik dingen vergeet.