Omdat Hansje weer eens iets belangrijkers te doen had als voetballen en bier drinken met je vrienden schrijf ik het verslag maar een keertje. Ik hoop wel dat Hans er volgende week weer bij is en dat ook al die andere afwezigen er de zaterdag voor de pasen weer bij zijn. Als een soort van verrijzenis zeg maar. Wel fijn dat Gro er na drie weken vakantie weer bij was! Het verhaal begon deze week al op woensdag toen bleek dat er maar 10 spelers op een groen vinkje stonden. En daarna Lam zich ook nog afmeldde met liesklachten. Eelco vroeg zich al af of we nu wel moesten gaan ballen maar gelukkig kwamen er daarna toch nog wat aanmeldingen binnen en konden we 6 tegen 6 gaan spelen. Op vrijdagochtend in alle vroegte gooide Eelco de opstellingen er al uit.
We hadden dit keer kleedkamer 10. Dat is eigenlijk de beste kleedkamer voor ons. Voldoende ruimte voor flink wat grote mannen en geen middenstuk wat de derde helft in groepjes verdeeld. Verder speelden we deze keer op veldje 4 voor de kantine omdat er op veldje 5 om half 1 nog een jeugdwedstrijdje aan zijn laatste helft moest beginnen. Voor 6 tegen 6 zijn de afmetingen van veldje 4 ideaal maar het veld is wel heel hobbelig en keihard. Dus dat zorgde in combinatie met de matige baltechniek van de meesten van ons voor een aantal hilarische momenten. Het was fantastisch voetbalweer. Een graadje of 9, veel zon en een beetje wind. Het zou vandaag ook voor de eerste keer zijn dat Wim Dijkhuizen ging keepen. Dat kan hij overigens wel, onze knuppelaar heeft in het verleden nog in de eerste klasse gekeept. Eelco had, anticiperend op het feit dat één team nu een echte keeper had, het andere team op papier maar alvast ietsje sterker gemaakt om het verschil in keeperskwaliteiten te compenseren. En dan de wedstrijd: nadat er aan beide kanten wat kansjes gemist werden brengt Cuup de Witten na 5 minuutjes op voorsprong na een slim passje van Reinier.
Heel snel daarna is het alweer gelijk als Wim B. de bal met een strak schot langs Wim D. schiet na een voorbereidende actie van Patrick.
Soms ging er het een en ander mis. Op dit filmpje begrijpen Wim B. en Gro elkaar niet.
Vervolgens lijkt Perry de Witten weer op voorsprong te gaan schieten, maar Eelco blijkt over goed voetenwerk te beschikken en brengt redding.
Uit de corner die daarop volgt brengt Eelco nog een keer redding al heeft hij daar zelf geen weet van en daarna besluit Cuup om de herinnering aan Han Erades op zijn manier levend te houden.
Na zoveel gepruts in de afwerking bij wit neemt rood vervolgens in de dertiende minuut de leiding: Gro komt met een prachtig passje op Rene Eversteijn die met een subtiele voetbeweging subliem afrond. Zelfs een duikende Wim kan de bal niet meer tegenhouden: 2-1.
Daarna laat Wim D. zijn klasse zien door Wim B. van scoren af te houden.
Het gaat er af en toe stevig aan toe. Er zijn drie roden nodig om de door buffelende Wim S. af te stoppen.
De panna van de dag komt van Rene Eversteijn. De ver uit zijn goal keepende Wim D. voorkomt verder gevaar.
De 3-1 van Patrick telt niet omdat Wim D. die steeds vaker mee in de aanval ging bij zijn actie Knippie raakt en omdat die gaat lopen hinkepinken wordt de wedstrijd zoals altijd stilgelegd. Als Robbie wat stoerder was geweest had het doelpunt wel geteld… (:
Bijna scoort Perry de gelijkmaker. Eelco kijkt de bal naast.
En Reinier raakt de lat. Daarna zou wit enigszins instorten.
Rood loopt uit naar 3-1 als de verdedigend zeer actieve Gro de bal veroverd en doorpasst naar Patrick. Die geeft de bal aan Knip en loopt zelf door en na een dieptepassje scoort Pat vanuit de moeilijke hoek.
De opbouw van Rood vertoonde nog wel eens haperingen…
Vlak voor rust is het weer Gro die de bal veroverd en na een snelle counter komt de bal vervolgens bij eindstation Rene die de ruststand op 4-1 bepaald.
De tweede helft begint spectaculair. Rene Eversteijn scoort op onnavolgbare wijze de 5-1. Zo onnavolgbaar dat ik dit niet aan zag komen en dus te laat was met mijn camera. Alleen de bewonderende geluiden van de spelers vertellen het verhaal. Ik heb nog geprobeerd de goal terug te vinden op de hoge camera op veld 1 maar geloof het of niet… de wedstrijd die toen bezig was geeft een error als je hem af wilt spelen.
Daarna is het Wim B. die Wit tot twee keer toe in leven houdt door opgelegde kansen te missen.
Na de tweede panna van de dag, van Perry, scoort Cuup de 5-2.
En dan dreigt het toch nog spannend te worden… Wim S. geeft de bal mee aan Perry en die verrast Eelco met buitenkantje rechts in de korte hoek: 5-3.
Na de 6-3 van Patje werd het tijd voor het mooiste doelpunt van de dag. Het wordt 6-4 als Cuup een passje van Perry fluweelzacht toucheert en Eelco een soort van kansloos laat.
Het is wederom Patrick die het te spannend vindt worden en door de benen van Arno heen maakt hij er 7-4 van.
Nadat Eelco Wim S. van scoren afgehouden heeft lijkt de counter van Rood eerst te mislukken maar uiteindelijk krijgt Gro de bal met buitenkantje links toch nog bij Patrick en die kan niet meer missen: 8-4.
Arno doet nog wat terug, ik denk dat Eelco zijn uizicht belemmerd was… 8-5.
Een verslag van 7x7 is niet compleet zonder een schopje van Knip.
Na een briljant passje van Perry scoort Wim. S. de 8-6.
Een één-tweetje tussen Gro en Patrick zorgt voor de 9-6 eindstand.
Rood ging dus als winnaar op de foto en de spelers mogen weer 4 punten bijschrijven op hun totaal.
Het zorgde ervoor de Eelco het wereldrecord grijns op je gezicht verbroken heeft. Die grijns ging er pas een beetje vanaf toen Wim B. na het douchen vroeg of Eelco echt een riem van 2 meter had. En Robbie moest alleen douchen. Niemand durfde het aan bij hem te gaan staan. Zijn douchebeurt duurde dan ook wat korter als normaal. Het eerste kratje was van Chris die jarig was (nogmaals gefeliciteerd Chris!!!). Verder was er uiteraard weer de schaal van SjanPjer maar daar was wat mee.
Waar in het begin van het seizoen Ontzettende Lekkere Bitterballen op die schaal lagen waren dat de laatste weken Gewoon Lekker Bitterballen maar vandaag lagen er GEEN bitterballen op de schaal. Voor de aanwezige bitterbalofielen (zoals Rene Eversteijn en ik) een enorme teleurstelling want een zaterdag zonder bitterballen is geen zaterdag. Gelukkig heeft Demi me beloofd dat er vanaf volgende week weer bitterballen op de schaal zullen liggen. Verder vermaakten we ons weer met muziek uit onze jeugd (in kleedkamer 10 ben je niemand tot last dus we konden lekker meebrullen) en bleef het weer lang gezellig. Daarna nog effe door in de kantine, om een uurtje of half 7 door naar Golden Housen en om 8 uur viel ik zoals wel vaker op zaterdag op de bank in slaap. Het was weer een topdag! Mannen bedankt weer voor het lachen, gieren en brullen.
Bertje ... niet alleen bedankt voor de foto's en filmpjes maar ook voor het verslag.
