Perry offerde zich op om het verslag te schrijven. Bert heeft weer alle filmpjes gemaakt maar zo goed het verslag maken als Hans dat iedere week doet is niet voor velen weggelegd en zeker niet voor Per. De filmpjes, die jullie zeker even moet bekijken al is het maar om die fluwele techniek en die wendbaarheid van 8x7 waar te nemen, staan onderaan het verslag.
zaterdag 18 april
Wat een prachtige zaterdag leek te gaan worden. De zon deed gezellig mee, het gras lag er zoals altijd weer bij alsof we Champions League gingen spelen en op het terras werd al vroeg gedaan alsof er een prijs verdeeld moest worden. Alleen wist iedereen die vrijdagavond op de paasklaverjasavond bij Semper aanwezig was al hoe laat het was. Er was namelijk wederom veel gedronken. En met veel bedoel ik niet één verdwaalde pils en een lauwe spa rood. Nee, gewoon ouderwets werk aan de winkel voor de lever.
Donderdag was, onder toeziend oog van Perry, de opstelling al gemaakt door Eelco. Dat klinkt professioneel en goed voorbereid, maar na zo’n vrijdagavond blijkt iedere opstelling vooral theorie. Op papier stond het allemaal keurig. In de praktijk stond de helft waarschijnlijk nog met klaverkaarten in de ogen en een schuimende goudgele kater in de kuiten.
Hieronder de opstelling van de Slanke Roden en de Dikke Witten.
Het Slanke Rode Team
De redenatie van Eelco leek heel logisch om te starten met de keepers. Ja, die kon ik ook wel snel invullen. Daarna werd het wazig voor mij. Eerst voetbal en loopvermogen dus Rodney tegen Ron B, daarna lopers met inhoud dus Patrick en Böb. En toen 2 bulldozers voor het middenveld met Cuup en Lam en toen de rest ik denk op alfabet. We misten deze week Gro want die was donderdag aan zijn grote teen geopereerd. Nu zit al zijn techniek daar dus het is nog maar de vraag of hij nog die fluwele techniek heeft als ie weer aansluit. Zoals jullie kunnen zien had Rood deze zaterdag volgens de boekjes de betere papieren, echter heeft de oplettende lezer ook gezien dat Per bij rood zit. Nu moet je weten dat Per dit seizoen zegge en schrijven 1 wedstrijd heeft gewonnen maar zijn punten bij elkaar sprokkelt door aanwezig te zijn want dan krijg je in ieder geval 1 punt. Ook heeft deze lezer gezien dat er zonder Rob, want die moest zo nodig gaan wandelen op Madeira met vrienden, er geen gewelddadigheden zullen gebeuren. Helaas was dat niet zo. Patrick was op jacht en raakte alles en iedereen, zelfs zo erg dat Fred afgevoerd moest worden met de brancard. Uiteindelijk bleek dat die niet te tillen was voor 6 man dus stond ie maar weer op.
Slank fris ogend en op voorhand bewegelijk zag Rood eruit. Wit daarentegen kwam aanzetten met een team waarvan je op het eerste gezicht zou zeggen dat het terras dichterbij lag dan de zestien meter. Maar schijn bedriegt. Zeker bij 7x7. Daar winnen geen buikspieren, daar winnen slimmigheid, gogme en af en toe gewoon een onverwachte streep in de kruising.
De warming-up stelde zoals gebruikelijk weinig voor. Een paar mannen rekten iets wat allang niet meer op rekken leek, anderen schoten een bal halfhoog in de richting van iemand die daar niet om had gevraagd en weer anderen stonden vooral het vrijdagavondprogramma nog uit te zweten. Perry keek het allemaal aan met de blik van iemand die donderdag dacht een degelijke ploegindeling te hebben gezien en zaterdag ontdekte dat niemand zich nog precies kon herinneren waarom.
Toen er eenmaal begonnen werd, was snel duidelijk dat Wit zich aanzienlijk minder gehinderd voelde door de paasklaverjasavond dan Rood. Of misschien hadden ze er juist voordeel van. Dat kan ook. Sommige spelers worden trager van drank, andere krijgen er een soort mysterieuze souplesse van, alsof bier en bitterballen precies de brandstof zijn waar hun voetbal op draait.
Rood probeerde het in de beginfase nog wel. Rodney wilde tempo maken, Per zocht de combinatie, Cuup liep te sleuren en Eelco probeerde zijn ploeg bij elkaar te houden. Maar telkens als de Roden dachten dat er iets moois in zat, stond daar weer een Witte voet of een Witte buik of gewoon een Witte speler op exact de verkeerde plek voor Rood en de juiste plek voor Wit.
Wit speelde helemaal niet snel, maar wel slim. Lam liep zich weer drie longen uit het lijf, de beide Wimmen deden wat Wimmen altijd doen bij 7x7: opduiken waar je ze niet wilt hebben, Ron B. en Ron M. gooiden hun gewicht in de strijd alsof het een erkend tactisch middel is, en Philip en Böb stonden overal waar de bal toevallig ook kwam. Philip vanuit zijn vertrouwde goal en Böb op zijn vertrouwde plek vanuit de spits. Het was geen sprankelend tiki-taka, maar wel dodelijk effectief. Het soort voetbal waar je als tegenstander gek van wordt omdat je na afloop niet eens goed kunt uitleggen hoe je er zo kansloos af bent gegaan.
Toch hield Rood in het begin nog aardig stand. Er werd gewerkt, gelopen en gemopperd, dus er leefde nog wat. Maar naarmate de wedstrijd vorderde werd het verschil steeds pijnlijker zichtbaar. Wit won de duels, pakte de tweede bal, stond telkens net beter vrij en had bovendien iets wat Rood totaal miste deze zaterdag: rust in de afronding. Waar Rood nog zocht naar de perfecte oplossing, schoot Wit gewoon. En vaak ook nog raak.
De tussenstand liep daardoor gestaag op en op een gegeven moment keek Rood tegen zo’n achterstand aan waarbij je automatisch naar Perry gaat kijken of hij niet ergens nog een reglement heeft liggen om de wedstrijd vroegtijdig te beëindigen. Maar daar doen we natuurlijk niet aan. Bij Semper 7x7 wordt gewoon doorgespeeld, al is het alleen maar om de vernedering volledig administratief vast te leggen.
Dat Rood uiteindelijk nog vier keer scoorde was vooral een teken dat de eer nog een klein beetje werd gered. Meer was het niet. Want iedere keer als de Roden het idee kregen dat er misschien, heel misschien, nog iets van spanning terug kon komen, antwoordde Wit weer met een doelpunt. Alsof ze wilden zeggen: leuk geprobeerd mannen, maar vandaag is het verschil tussen slank en verstandig wel heel groot.
De Dikke Witten liepen uiteindelijk uit naar een overtuigende 4-11 overwinning. En laten we eerlijk zijn: daar viel weinig op af te dingen. Op basis van wat er op het veld te zien was, was Wit simpelweg beter. Scherper in de duels, slimmer in de positionering en vooral minder gehinderd door wat er vrijdagavond in vloeibare vorm naar binnen was gewerkt.
Eindstand
Slanke Rode team – Dikke Witte team 4-11
Na afloop werd er natuurlijk alweer volop geanalyseerd. De één schoof het op de opstelling van donderdag, de ander op de paasklaverjasavond van vrijdag en weer een ander op pure onwil in defensief opzicht. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen. Feit blijft dat Eelco donderdag onder toeziend oog van Perry een opstelling had gemaakt die op papier best aardig oogde, maar dat de Dikke Witten daar zaterdag vakkundig een paasei overheen hebben gelegd.
De Man van de Wedstrijd laat ik deze keer lekker in het midden, want bij zo’n 4-11 overwinning mag heel Wit zich wel even op de borst kloppen. Of op de buik. Dat mag natuurlijk ook.
En zoals altijd was er weer de derde helft met de Sjanpjer en de heerlijke anekdotes van de wedstrijd maar ook over vroeger met een hoog “weet je nog…” gehalte. Dat laatste gaat niet bij iedereen meer even goed.
Mannen het was weer een heerlijke zaterdag.
In onderstaand filmpje heb ik alle bewegende beelden gepropt. De klagers hoeven dan nog maar één filmpje te bekijken. Per bedankt voor het schrijven van het verslag.
En Jut en Jul sloten deze zaterdag weer af met het licht uitdoen bij de Rode Leeuwinnen.
